 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
*23 2010-10-19 23:30:11 สวัสดีไดอารี่
เมื่อวันก่อนชั้นนั่งนึกครึ้มอะไรก็ไม่รู้
จู่ๆก็บุกเข้ามาอ่านไดอารี่เก่าๆเล่มนี้
อาจด้วยเพราะจิตใจที่ฟุ้งซ่าน
ชั้นอยากกลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้ง
 ขอใช้เวลาตรงนี้สั้นๆ
ก่อนที่ตัวเองจะก้าวสู่อายุ 23
จริงๆปีนี้แปลกใจลึกๆ ที่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรกับอายุที่จะเปลี่ยนแปลงไป
ถึงแม้มันจะถึงวัยที่น่าจะเป็นที่ยอมรับ
กับการก้าวสู่ ความเป็นผู้ใหญ่ อย่างเต็มตัว
ไม่ใช่เพราะชั้นแก่
เพียงแต่ทุกๆวันของชั้นมันเหมือนกันมากเกินไป
จนได้รู้สึกพิเศษอะไร กับการมาถึงของวันเกิดของใคร
แม้กระทั่งวันเกิดตัวเอง
แปลกอีกอย่าง
ชั้นกลับมาตื่นเต้นเอาวันนี้
อาจเพียงเพราะชั้นได้ลองนึกกลับไปถึงช่วงอายุ 22 ของตัวเอง
มันเป็นปีที่เศร้าพิกล
 20 ตุลาคม 2552
ชั้นได้ขึ้นคลินิก รักษาคนไข้เป็นครั้งแรก ในวิชาอุดฟัน
ถึงแม้ว่าวันนั้นจะไม่ได้ทำอะไรกับช่องปากคนไข้เลยก็ตาม
แต่การมีคนไข้เป็นครั้งแรกของหมอฟันซักคนนึง
ก็นับว่าเป็นการก้าวที่สำคัญ และเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นเอาการ
จำได้ว่าวันนั้นมึนงง และวุ่นวายไปกับระบบคลินิกที่แปลกใหม่
สับสนกับการเบิกของนั่นนู่นนี่ ให้อาจารย์เซ็นในใบไหน ช่องไหนบ้าง
ไหนจะความรู้ที่เตรียมมาแน่น แต่พอเจอหน้าอาจารย์กับคนไข้
สมองก็ว่างเปล่าขึ้นมาเสียดื้อๆซะอย่างนั้น
แต่นึกๆดู ปีนึงผ่านไป อะไรก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก 555+
วันนี้ก็ยังเอ๋อๆอยู่
ว่าจะไม่พูดถึงเรื่องคลินิกแล้วนะ
บรรยากาศบนคลินิกทันตกรรม มันค่อยๆกลืนกินชั้นไปในช่วงหนึ่งปีนี้
จนชั้นเป็นส่วนนึงของมัน มันเป็นส่วนหนึ่งของชั้น
พูดสิบประโยคก็ต้องมีเรื่องคลินิกหลุดออกมาจากชั้นอย่างน้อยสองประโยค
พูดเองสยองเอง ~
คลินิกเปลี่ยนอะไรชั้นไปบ้าง...
 คลินิกทำให้ชั้นเป็นคนขี้เกียจมากขึ้น
เพราะชั้นเหนื่อยกับคลินิกมามาก
การทำคลินิกเป็นอะไรที่เหนื่อยทั้งกายและใจ
เป็นการแหก แหวกขีดจำกัดศักยภาพทางสมองและร่างกายมากที่สุด
เท่าที่สมองนทพ.คนนึงจะทำได้
แต่ละคาบแต่ละชั่วโมงมีแต่โจทย์ใหม่ๆเข้ามาให้คิด
ทั้งในเรื่องวิชาการความรู้ที่จะรักษาคนไข้เอย
ทั้งการจัดการวางแผนให้การทำงานเป็นไปได้ราบรื่นในเวลาที่จำกัดเอย
ข้าวเขิ้วก็ไม่ได้กินเอย 555+
ทำให้แต่ละเย็นหมดพลังงานไปมากโข
เสาร์อาทิตย์ จากที่เคยแอ๊กทีฟออกไปเที่ยวนั่นนู่นนี่
ก็เริ่มหมกตัวอยู่แต่บนเตียง ดูทีวีและหน้าจอมือถืออั๊พเดทไปเรื่อยเปื่อย
ไร้สาระมากขึ้นจะทนตัวเองแทบไม่ได้
รูปเริบ กล้องเกลิ้งก็แทบจะวางไปเลยทีเดียว
คลินิกทำให้ชั้นเป็นคนรู้ว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด
คลินิกทำให้ชั้นเห็นธาตุแท้ของคน ทั้งคนไข้ อาจารย์ รวมไปถึงเพื่อน
คลินิกทำให้ชั้นเฉื่อยลง แต่ต้องหัดเอาตัวรอดมากขึ้น
ไม่ดีเลย ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย - -
 พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของชั้น และวันครบรอบหนึ่งปีกับการขึ้นคลินิกเป็นทันตแพทย์(เกือบ)เต็มตัว
ปีนี้ถือเป็นปีที่แย่ แต่เชื่อว่าอะไรอะไรมันต้องดีขึ้น
ชั้นยังเป็นคนมองแง่บวกเสมอสิหน่า 555+
มีเรื่องนึงไม่พูดไม่ได้
น้องสาวชั้นที่ไปเรียนต่างประเทศ 1 ปีนี้ทำให้ชั้นได้คิดอะไรมากขึ้น
นอกจากคำว่าคิดถึง ที่มีให้น้องเสมอ
การไปเปิดหูเปิดตาของน้องสาวชั้น
ทำให้ชั้นรู้ว่าพ่อกะแม่ชั้นรักเราสองคนมากแค่ไหน
การได้กลับมาอยู่บ้านคนเดียวอีกครั้ง
มันเสรีมาก สนุกมาก และเหงามากแค่ไหน
ชั้นได้เรียนรู้มันเบาๆ แต่ลึกซึ้ง
ปีนี้ชั้นสัญญาว่าจะไม่เละละ เป็นทันตแพทย์ที่ดี
เป็นเพื่อน ลูก ลูกศิษย์ และหมอที่ดี
และจะกลับมาถ่ายรูปอีกครั้งให้ได้
ชั้นสัญญา
สุขสันต์วันเกิดฝ้ายน้อย
  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
